مواقف: كل الاوقات | النهارده بس | الاسبوع الماضي | الشهر ده | السنه دى

النهارده، كنت لسه والده جديد، بقالى اسبوعين صاحبتى، عدت عليا قالتلى تعالى نخرج، نجيب شوية حاجات للبيبى، عدينا على محل حلو اوى، اشترينا شويه حاجات حلوه، بقوله الحساب كام يا عمو، قالى الحساب 850، قولت لصحابتى امسكى الواد بس اما اطلع الفلوس م الشنطه، قالتلى انا ماسكه حاجات، ف اديت ابنى للراجل صاحب المحل، وطلعت 1000 جنيه، واديتهوله عشان يجيبلى الباقى، قالى مافيش فكه قولتله، طب هنلف لفه ف المول ونرجعلك، تكون جيبت باقى الفلوس، ومشينا ونسينا الواد معاه، ومن لبخته هو كمان نسى الواد معاه، بعد نص ساعه بالظبط، قولت لصاحبتى تعالى نمشى، بقى انا تعبت قالتلى انا حاسه اننا ناسيين حاجه، قولتلها يالهوى ال 150 جنيه، من عند الراجل قالتلى اه صح كويس، روحنا المحل اول ما الراجل شافنا قالنا اخيرا افتكرتوا، ما لسا بدرى قولتله ماتقلقش دول 150 جنيه مش هنقدر ننساه، قالى طب وبالنسبه للبيبى تنسوه عادى، ساعتها انا اتخضيت وصوتت، وقولت هو فين خدناه ومشينا، وانا حاسه بالذنب اوى، وكل ما ابص لصاحبتى اقولها تصدقى انك انتى واطيه وانا اوطى منك، ابص فى عين ابنى ازاى، لما يكبر ويعرف ان مامته افتكرت ال 150 جنيه ونسيته , A7A